काळ्याने उत्तर दिले, "माझे एकटेपण तुझ्या नावाने संपले."
कोकिळेने लाजून मान खाली घातली. सकाळी दोघांनी मिळून एक नवीन राग रचला – त्याचे नाव 'प्रेमाची दुपार'. "ह्या गोष्टी फक्त प्राण्यांच्या नाहीत, तर प्रेमाच्या अमर बंधनाच्या आहेत – जिथे प्राणीही माणसांपेक्षा जास्त प्रेम करतात."
बुलबुला उठला तर कुजबुजला, "तुझी कूक हृदयाची भाषा आहे."
त्या दिवसापासून जंगलात एक अजब जोडी फिरू लागली – वाघ आणि चांदणे. Excerpt (Tragic Romance): Marathi animal sex stories
बेला ही तरुण हत्तीण. तिचा प्रियकर, आर्वी, कुंभारवाडीच्या हत्तीमागावर गेला आणि परत आला नाही. दररोज संध्याकाळी ती नदीकाठी उभी राही. तिची सोंड हवेत उंचावून ती त्याचा गंध शोधे.
काळ्या हसला, "मी तुझा शिकारी आहे, प्रियकर नव्हे."
पण एके रात्री मृगीला सापाने दंश केला. काळ्याने तिला तोंडात उचलले, दूरच्या गवळणाकडे नेले, स्वतः विषारी सापाशी लढताना जखमी झाला. मृगीचे प्राण वाचले. ती म्हणाली, "तुझे प्रेम माझ्या रक्तात आहे." "मी तुझा शिकारी आहे
प्रेमाच्या पावलांचा वणवा (Premachya Paavalacha Vanava – The Wildfire of Love’s Footprints )
एक दिवस शिकारीने आर्वीची दाते कापल्याची बातमी आली. बेला संध्याकाळी नदीकाठी गेली, तिने मातीत सोंड घासली आणि मोठ्याने हुंदका दिला. त्या रात्री तिने एक कोवळे झाड मुळासकट उपटून तिथे लावले. ती त्या झाडाला प्रेमाने स्पर्श करत म्हणाली, "तूच आता माझा आर्वी."
जंगलात प्रेमाला भाषा नसते, पण भावना असतात. या गोष्टींमध्ये प्राण्यांच्या हृदयातील धडधड, वियोग, मिलन आणि त्याग यांची गुंफण केली आहे. कोकिळेच्या कुजनापासून ते वाघिणीच्या नजरेतील ओलाव्यापर्यंत – प्रेमाचा हा अधांतरी प्रवास. दूरच्या गवळणाकडे नेले
वर्षानंतर ते झाड वडाचे झाले. गावकरी सांगतात, हत्तीण अजूनही त्या वडाखाली उभी असते – एक प्रेमाचा पुतळा. Excerpt (Romantic Rivalry to Union):
कोकिळा म्हणाली, "माझी सुरेल कूक सर्वांना वेड लावते."