Më 13 Shtator, fillon makthi. Mortaja dhe artileria bien mbi pozicionet e tyre. Mercenarët sulmojnë në valë, duke bërtitur në frëngjisht dhe suedisht. Por irlandezët nuk dorëzohen. Ata luftojnë si luanë.
( duke parë me dylbi ) “Komandant, lëvizje në perëndim. Jo uniforma të OKB-së. Janë mercenarë francezë dhe vendas të armatosur rëndë.”
Quinlan merr një ofertë për dorëzim. Ai kushtëzohet: “Armët ua japim juve, por ne dalim me krenari. Në rreshta. Me flamurin tonë.” the siege of jadotville me titra shqip
“Sa janë?”
(“duke gëlltitur pështymë”) “Mbi 3,000. Ne jemi 150.” Më 13 Shtator, fillon makthi
(“i qetë si akulli”) “Atëherë luftojmë me thika. Dhe kur të na mbarojnë thikat, luftojmë me duar të zhveshura.”
Mercenarët, të tronditur nga guximi i tyre, pranojnë. Por irlandezët nuk dorëzohen
Për 40 vjet, këta burra u quajtën “të turpshëm” nga ushtria e tyre. Derisa më në fund, bota mësoi të vërtetën: Ata nuk humbën. Ata i mbijetuan të pamundurës.
